Lassi Bozdemir vardı bir zamanlar!


Gazete almaya giderken bana yol arkadaşlığı yapan, bakkaldan hediye edilen şekeri beraber paylaştığımız, kasaplardan beraberce ona et /kemik topladığımız, bahçelerden meyve çaldıktan sonra yakalanmamak için rüzgara karşı delice koştuğumuz iki manyaktık biz! 

Banu Bozdemir 

Maçka Parkı’nın yemelik kedileri… Her gün sizi sevmelere doyamıyorum.  Siz kucağımda, bacağımda, boynumda oramda buramda saatlerce otursak fena mı olur? O gözleri kendinden büyük, ortalıkta cool tavırlarla dolaşan bıcır kediye ne demeli? Onun adını bıcır koydum. Orası onların yaşam alanı, biz de oradan geçen gidenler… Ses etmiyorlar yaşam alanlarına girmemize, kendilerini sevip koklamamıza! Tabii bu kadar kediyle haşır neşir olunca, onların tüyleri ve kokusuyla iç içe kalınca arkadaşım Lassi geldi aklıma. Gerçi arkadaştan çok daha öte kardeşim, dostum, sırdaşım, birtanem, dört ayaklı yol arkadaşımdı o benim. Eve geldiğinde ben dört yaşındaydım. Gözleri açılmamış, evin her yeri işeme alanı olarak algılayan bu bebek, bir anda hayatımızı değiştirdi.

Onun büyüdüğünü benim küçük tabaklarımın ona geçmesinden anlıyordum, tabii ben de büyüyordum. Abimin, ablamların ve benim (tabii annemin ve babamın da) hayatımızda vazgeçilmez bir yeri olmuştu Lassi’nin. Babam memur  olduğu için tayinimiz çıkıyordu ve başka bir kasabaya doğru yollanıyorduk.  Gazete almaya giderken bana yol arkadaşlığı yapan, bakkaldan hediye edilen şekeri beraber paylaştığımız, kasaplardan beraberce ona et /kemik topladığımız, bahçelerden meyve çaldıktan sonra yakalanmamak için rüzgara karşı delice koştuğumuz iki manyaktık biz! Kulakları rüzgarda arkaya doğru savrulur, korkuyla karışık sevinçle mahalleye bağıra çağıra girerdik. İşte o kedileri sevdiğim gibi severdim onu ben. Öperek, koklayarak. Onu yıkamaktan (o sevmese de), taramaktan ve ne yazık ki kenelerini ayıklamaktan büyük zevk alırdım.

 İlkokul birinci sınıfta aile fertlerinin en sonuna Lassi Bozdemir yazmam ilkokul öğretmenimi, aile eşrafını ve sonrasında da bütün okulu epey eğlendirmişti. Evet o benim kardeşimdi ne var bunda! J

Şimdi bu yazıyı yazarken ona büyük bir özlem duyuyorum. Keşke burada benimle yaşasa. Gerçi onu İstanbul’da, şehirde, bir apartman dairesinde yaşatmaya kıyamam ben. O her zaman özgür bir köpek oldu. Sadık ve özgür!

Bir kere dört gün ortada kayboldu. Deli olduk. Her yeri aradık taradık ve onu bulamadık. Yok oldu bir anda Lassi. Sonra birisi şehrin dışındaki futbol sahasında ağlara takılı bir köpek gördüğünü söyledi. Yanına yaklaşamamış, köpek hırlayıp havlıyormuş çünkü. Koşarak gittik ve evet Lassi oradaydı. Yavrum nasıl olduysa ağlara dolanmış. Kir pas içindeydi, zayıflamış ve yıpranmıştı. Bizi görünce gözlerinde oluşan umudu anlatamam, sevinci, teşekkürü.

Onunla o kadar fazla anımız var ki saymakla bitmez. Ne yazık ki ömrü kısa oluyor köpeklerin. Ben 14 yaşındayken o on yaşındaydı, ayrıldı aramızdan. Yaşlanmıştı, artık koşmuyor ama uzun yürüyüşlere çıkıyorduk. Bal rengi gözleri yorgun bakıyordu, kahverengi tüylerinin arasından beyazlar çıkmıştı, yanakları sarkmıştı. Benim yavrum, kardeşim, köpeğim ölüyordu… Hep dışarıda yaşadı Lassi, ama çok soğuk akşamlarda onu eve alırdık. Sobanın yanına gazete üstüne de minder.  Orada kıvrılıp bize bakardı. Onun bir sürü resmini yaptık, bir sürü fotoğrafını çektik ama hepsi çocukluk evimde. Annemle babamın gözetiminde. O yüzden Lassi’min buraya koyacak bir fotoğrafı bile yok. Ama onun kafamdaki tasviri o kadar net ki…

Bazen aniden çıkıyor anılarda karşıma. Onun kokusunu alıyorum, özlüyorum onu. O yüzden o kedileri daha fazla kucağımda tutuyorum, bir köpeğe daha fazla sarılıyorum. Asla ve asla bize herhangi bir zarar vermeden, hinlik düşünmeden, kötülük düşünmeden hayatımıza giren ve giden hayvanlar onlar.

Tek bekledikleri sevgi ve içlerinde sevgiyi yansıtabilecekleri insanlar. Benim Lassim, çok özlüyorum seni. Keşke seninle Maçka Parkı’nda herkesin yaptığı gibi oradan oraya koşsak, tepinsek, yuvarlansak, kucaklaşsak… Yemelik Lassim benim… J

İlk yorum yapan olun

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.