Türkiye sinemasında ilk film dönemi 21

Kameramla ben vurduk malzemeleri sırtımıza. Yüksek bir tepeye çıktık. Bu bir dağ filmi de olabilir, kar filmi de kaybolma filmi de… Aslında biraz kaybolmak fena olmaz. Tası tarağı dağın ortasında bırakıp sırra kadem basmak. Sonra arasın dursunlar!

Banu Bozdemir

Ama basbayağı kamp kurmuşuz kameramla tepenin ortasına. Ortaya bir ateş, ufak bir çadır, sandalye, kahve, çorba, uyku tulumu. Kameram ve ben fikri pek romantik ama ben hava kararıp da etrafta çıt çıkmayınca, daha doğrusu o sessizliğin içinde çıt çıkınca neler olacağını düşünüyorum. Yani korku yavaştan ağır adımlarla bana yanaşıyor gibi. Kameram rüzgarın sesiyle mest olmuş, slow bir çekim kafasında… Ben de geceye yaklaşan saatleri boş verip kendimi boş vadinin vaatsiz sessizliğine salıveriyorum. Tam o sırada bir yıldız kayıveriyor, kameram çektim bunu diye tepki veriyor.

Tepemizde bir kartal dolanıyor önce, alçalıp alçalıp yükseliyor. Ya seni ya beni kapacak bu pençeli kuş diyorum kamerama. Alçalıp yükselmesi çok sanatsal Banu diyor, baksana pençelerin güzelliğine. Gerçekten de pençeler hızlı bir sanatsallıkla kameraya giriyor ve çıkıyor. Yavaş değil ama bakın hızlı sanatsallık diyorum.

Neyse gelelim gecenin ilerleyen saatlerine. Uykunun en derin yerlerinde güzel güzel geziniyorken dışarıdan gelen çıt sesiyle bir anda gözlerim açıldı, uyku bir anda uçtu gitti çadırın dışına çıktı. Kameram da uykuda, kapalı. Dışarda çıtırtıdan sonra gelen homurtu bana başka pençeleri hatırlattı, ayı pençelerini… Tulumun içinde büzüştüm ufacık oldum, oldum ki ayı beni görmesin, pençelemesin, yemesin… Küçüle küçüle uyuyakalmışım. Sabah uyandım ki aslında katlanmış bir kumaş gibi uyandım. Kasılmaktan yavaşça açıldı bütün eklemlerim, sızlamalarım, oflamalarım, puflamalarım ve korku dolu gözlerim gözleri benim üzerimde olan kameracığıma dehşet anları olarak kaydedildi… Kameramdan gelen mesaj ise etkiliydi… Banucum ayı bize gelmedi, biz ayıların alana girdik. Vay dedim, ayı alanına girecek kadar yürekli miyiz, işgalci miyiz biz yani dedim. Değiliz. Çadırı topladık ve bizi kusan şehre geri döndük. Evin balkonundan bakıyoruz şehre!

İlk yorum yapan olun

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.