Beş öykülü Uzaylı Çocuk

Banu BOZDEMİR

Çocuk kitaplarının içine iyice gömüldüğüm günlerde kafamda farklı fikirler uçusup duruyordu. Mışıl Suyu bitmiş (basıldı), Ayakizi Ülkesi de  basıldı. İki tane uzun çocuk kitabını ardı ardına yazmış bünyem daha kısa öyküler içinde oyalanmak istiyordu…Kitaba ismini veren Uzaylı Çocuk aslında içinde Yalnız Ağaç, Arkadaşım Kelebek, Küçük Çamsakızı ve Meyve Bahçesi adlı öyküler barındırıyor…(Uzaylı Çocuk’un da basım tarihi Kasım 2009)

Yalnız Ağaç bir kuşun yalnızlıkla uçsuz bucaksız bir boşluğa düşürdüğü tohumla ilgili… Hani uzun yollarda tek başına gözümüze takılıp duran ağaçlar gibi… Onların o koca boşluğa nasıl taşındığını merak ederim hep o uzun yolda… Sonra yağmuru, rüzgarı, kuşları düşünürüm… İşte o yalnız ağacın yanında yer almak istedi bu kez canım… Belki de şehirde egsoz dumanlarının, kalabalığın arasında olmaktansa, rüzgarın dallarının arasında salındığı, yağmurun bardaktan boşanırcasına yağdığı, kuşların sürüler halinde üzerinden geçtiği bir ağaç olmanın daha güzel olduğunu hayal etmeye çalıştım. Yaşlı kuşun yalnız ağacın dallarında dinlenmesinin, aslında yalnız ve umutsuz hissettiğimiz anlarda yanımızda hep bir kurtarıcının bitivereceğini anlatmak istedim….

Küçük Çamsakızı, ağaçlara yapışık yaşayan çamsakızlarıyla ilgili… Buradaki çamksakızımız küçük bir kız… Yapışık olmaktan acayip sıkılıyor, diğer sakızlar gibi hoplamak, patlamak istiyor… O yüzden iğne yapraklı ağacını, mis kokulu ormanını bırakıp, sakız üreten bir fabrikaya koşuyor.. Tabii bir sürü engeller aşarak… Her yere yapışması da cabası… Yani kendi içinde panik ama bizim için komik bir kız Çamsakızı… Sonra aslında sakız olmanın, çiğnenip atılmanın  çok da matah bir şey olmadığını anlayıp gerisin geriye ağacına yapışıyor, büyük bir tutkuyla!

Arkadaşım Kelebek resim yapmayı çok seven Duru’ya poz veren bir kelebekle ilgili.. Kelebeklerin bir günlük ömürlerinin olması Duru’yla farklı bir ilişki kurmasına sebep oluyor, belki de rüya dediğimiz o güzel şey buna bir sebep teşkil ediyor. Bu arada bu sene fazlasıyla gördüğüm kelebekler beni çok mutlu etti. Sanki son yıllarda azalmışlardı, benim kitabımdan çıkıp gerçek hayata karışmış olabilirler mi?

Meyve Bahçesi bir yaz tatili hikayesi… Doğa ve Ali meyve bahçesine daldıklarında kırmızı ve yeşil meyveler arasında bir kavga olduğunu görürler. Her meyve kendini över, kırmızılar daha çok…. Karpuz yeşil kabuğuna rağmen içinin kıpkırmızı olduğunu söyleyip, hop diye atar kendini ortaya ama kelek çıkar… Yani kavga gırla gider ama Ali ve Doğa bu konuya bir çözüm bulurlar ve meyveler o koca meyve bahçesinde dostça ve sevgi dolu yaşamaya başlarlar… Mesaj kaygılı yani.

Uzaylı Çocuk ise Bonbon ve Arda’ın arkadaşlığına odaklanıyor. Hikaye klasik aslında Bonbon dünyaya iner ve Arda’yla arkadaş olur… Sonra Arda uzaya gider bir günlüğüne… Bonbon salıncakla gelir dünyaya ve Arda’yla bol bol oyun oynarlar… Yani farklı bir arkadaş edinmenin gizemi ve mutluluğu var öyküde…

Karikatürist Hicabi Demirci resimledi, önce yadırgadım resimleme tekniğini ama sonra alıştım… Çünkü karikatüristlerin çizimleri daha sade ve köşesiz oluyor… İnsan çocuk kitabı olunca daha hareketli ve şaşaalı çizimler bekliyor… Neşeli Öyküler’in devamı gelecek yani yazıldı, basılması bekleniyor dört gözle….

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.